همجوشی هسته ای نوعی فناوری انرژی است که با استفاده از اصل ستاره ها، هسته هیدروژن در هسته هلیوم ادغام می شود تا مقدار زیادی انرژی آزاد شود. اگر بتوان همجوشی هسته ای را در شرایط کنترل شده محقق کرد، آنگاه بشر می تواند یک محیط پاک، ایمن و...
همجوشی هسته ای یک فناوری انرژی است که از اصل ستاره ها برای ادغام هسته های هیدروژن در هسته هلیوم استفاده می کند و در نتیجه مقادیر زیادی انرژی آزاد می کند. اگر بتوان همجوشی هسته ای را تحت شرایط کنترل شده محقق کرد، آنگاه بشر می تواند منبع انرژی پاک، ایمن و نامحدودی داشته باشد.
سال گذشته، آزمایشگاه ملی لارنس لیورمور (LLNL) دولت ایالات متحده به یک نقطه عطف مهم در زمینه همجوشی هسته ای دست یافت: برای اولین بار، آنها متوجه "اشتعال" شدند، به این معنی که انرژی تولید شده توسط یک واکنش همجوشی بیش از انرژی لازم برای واکنش را تحریک کند.
با این حال، برای اینکه همجوشی به یک منبع انرژی قابل اعتماد تبدیل شود، فرآیند باید بارها تایید و بهینه شود. پس از ماهها کار، سرانجام LLNL هفته گذشته دوباره احتراق شد و روز یکشنبه بیانیهای منتشر کرد.
در آزمایشی که در 30 جولای انجام شد، احتراق را بازتولید کردیم.» در بیانیه آمده است.
IT House اشاره می کند که LLNL از روش محصورسازی اینرسی استفاده می کند که شامل استفاده از قوی ترین لیزرهای جهان برای تابش یک کپسول الماس مینیاتوری پر از سوخت هیدروژن است که باعث فشرده شدن و ایجاد واکنش می شود. علاوه بر این روش دیگری به نام روش محصور کردن مغناطیسی وجود دارد که با استفاده از یک میدان مغناطیسی قدرتمند پلاسما با دمای بالا را در یک ظرف مدور احاطه کرده و باعث واکنش آن می شود.
در حال حاضر، هر دو روش هنوز با چالش های فنی و اقتصادی زیادی روبرو هستند. ممکن است سال ها یا حتی دهه ها طول بکشد تا همجوشی هسته ای بتواند واقعاً به بشر خدمت کند. با این حال، این واقعیت که LLNL یک بار دیگر به احتراق فیوژن دست یافته است، بدون شک اخبار دلگرم کننده ای است و امید جدیدی را برای فناوری فیوژن به ارمغان می آورد.
